بزرگ شدم بین دود و دیوارای ترکخورده
جایی که رویاها قبل پرواز، پرپر شده
نان با عرق، حرف با مشت قاطی میشه
اینجا حقیقت لختِ، دروغ کراواتی میشه
قانون واسه ما فقط یه تیتر روزنامهس
عدالت گم شده تو صفِ پارتی و رابطهس
شب تا صبح فکر، صبح تا شب جنگ
سهم ما از شهر فقط صداي آژیر و زنگ
ما همون سایههای تهِ کوچههای سرد
که از درد ساختن صدا، از صدا ساختن مرد
اگه دنیا با ما بده، ما باهاش رودریم
گنگِ اجتماعی، هنوز سرپاییم، هنوز اینجاییم
قلم سلاحمه، فشنگاش حرفه
میزنم به قلبِ دروغ، بدون ترس و صرفه
میگن ساکت باش، میگم دیگه دیره
وقتی شکم خالیه، وجدانم نمیمیره
دوست فروخت، دشمن خندید، درس گرفتم
از هر زمین خوردن، یه پله ساختم
ما محصول فشاریم، نه اشتباه
نسلی که زندهموندن شده بزرگترین گناه
ما همون سایههای تهِ کوچههای سرد
که از درد ساختن صدا، از صدا ساختن مرد
اگه دنیا با ما بده، ما باهاش رودریم
گنگِ اجتماعی، هنوز سرپاییم، هنوز اینجاییم