وطن نامِ تو تا ابد ماندگار
وطن روح تو در تنم یادگار
برای شکوهِت به جان می خرم
همه کین آن دشمنِ نابکار.
همین بودنت این نشان بر دل است
فرزندان تو همچو شیر و یل است
تو ماندی برایم که حالی بشم
که دریای طوفان تهش ساحل است
هزار دام سرِ راه ما بسته اند
ز برجامِ دشمن همه خسته اند
نزارم که دستِ تو خالی شود
میانِ سگانی که برجسته اند
چو ایران نباشد تن من مباد
در این مرز و بوم زنده یک تن مباد
تو آوای جانی قسم می خورم
تو ارباب تاریخی و ماندگار
من عاشق نباشم کجا بودنم
رساند به من روحِ و جان بر تنم
چو رفت هر که از دامنت بی قرار
همه آه و ماتم بسوخت دامنم
شبِ بی قراری و رستم نشان
چو دیوِ سیاهی تنوره کشان
به دیوار حرمت نگاهی کند
بِدَرَّم تنش همچو شیر ژیان
هزاران شهید خون خود داده اند
هزاران که دست و سر و پا کمند
یلانی که مادر هنوز منتظر
ولی روبروی ددان خوانده اند
کروس:
چو ایران نباشد. تن من مباد
در این مرز و بوم زنده یک تن مباد
تو آوای جانی قسم می خورم
تو ارباب تاریخی و ماندگار .